Układ zapłonowy

Zadaniem układu zapłonowego jest spowodowanie zapłonu mieszanki paliwowo-powietrznej wewnątrz cylindra w chwili, gdy tłok znajduje się w pobliżu zwrotu zewnętrznego. Mieszanka zostaje zapalona przez iskrę elektryczną, przeskakującą między elektrodami świecy zapłonowej, wkręconej w głowice cylindra.



Jednakże prąd o niskim napięciu (6 lub 12 V) takiej iskry nie może wytworzyć. Dlatego też samochód posiada cewkę zapłonową, która przetwarza prąd niskiego napięcia, dopływający z akumulatora lub prądnicy, na prąd wysokiego napięcia 15 000-20 000 V. Prąd ten wytworzy potrzebną iskrę i zapali mieszankę.

Przepływający prąd przez cewkę musi być chwile przerwany, ta przerwa powstaje w wyniku działania przerywacza, który składa się z dwóch zasadniczych części: styku ruchomego (młoteczka) i styku nieruchomego (kowadełka). Świece zapłonowe charakteryzują następujące wielkości Czesci samochodowe: średnica części gwintowanej, wysokość części gwintowanej oraz wartość cieplna.

Podstrona 81 Podstrona 82 Podstrona 83 Podstrona 84 Podstrona 85 Podstrona 86 Podstrona 87 Podstrona 88 Podstrona 89 Podstrona 90